Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015

Οι καλύτεροι όλων των εποχών

Οι καλύτεροι όλων των εποχών


Μερικά 24ωρα μετά την ανάδειξη του Cristiano Ronaldo σε κορυφαίο ποδοσφαιριστή για το 2014, έχει ανάψει και πάλι η κουβέντα για το αν ο Πορτογάλος ή ο Αργεντινός σταρ της Barca, Messi είναι ο σπουδαιότερος και αν υπάρχει περίπτωση ένας εκ των δύο να είναι ακόμα και ο καλύτερος όλων των εποχών. Την ίδια ώρα, όλοι αναρωτιούνται εάν υπάρχει περίπτωση να σπάσει το μονοπώλιο των δύο στη διαδικασία της Χρυσής Μπάλας μετά και την αποτυχία του τεράστιου (μεταφορικά και κυριολεκτικά) Neuer. Ίσως όμως ήρθε και η ώρα να αναρωτηθούμε μήπως τόσο ο Ronaldo όσο και ο Messi είναι οι κορυφαίοι στην ιστορία του αθλήματος.

Δεκέμβρης του 2007. O Kaka κατακτά τη Χρυσή Μπάλα που τότε δίδονταν μόνο από το France Football και γίνεται ο τελευταίος ποδοσφαιριστής με αυτό το επίτευγμα πριν αρχίσει η δυναστεία των Messi-Ronaldo. Επί επτά συναπτά έτη, οι δύο τους μονοπωλούν το ενδιαφέρον καθώς όχι μόνο έχουν 7 στις 7 νίκες, αλλά και 13/14 εμφανίσεις στη πρώτη δυάδα. Η μόνη απουσία είναι εκείνη του Πορτογάλου τη σεζόν 2009-2010 με τη διαστημική τριάδα Messi-Iniesta-Xavi να είναι αδύνατον να "σπάσει". Σίγουρα, υπήρχαν χρονιές που αμφότεροι ευνοήθηκαν, ιδίως από τη στιγμή που ο θεσμός συνδιοργανώνεται και από τη FIFA. Πολλοί θεωρούν ότι νικητής του βραβείου το 2010 θα έπρεπε να είναι ο Iniesta ή το 2013 o Ribery ή ακόμα και φέτος o Neuer. Από την άλλη όμως, ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την απόλυτη κυριαρχία των δύο εδώ και σχεδόν μία δεκαετία; Χρονιά μπει χρονιά βγει, οι δυο τους εμφανίζονται στο κορυφαίο επίπεδο να ανταπεξέρχονται με τρομακτική συνέπεια προσφέροντας απλόχερα γκολ και θέαμα στο κοινό της ποδοσφαιρικής Ευρώπης. Είναι πιθανότατα η πρώτη φορά στην ιστορία του ποδοσφαίρου που δύο αδιαμφισβήτητα κορυφαίοι του αθλήματος αγωνίζονται μαζί την ίδια εποχή και υπάρχει τόσο έντονη κόντρα που καλλιεργείται γύρω από το ποιος είναι ο κορυφαίος. Κόντρα κατά πολύ ανώτερη από αυτή ανάμεσα σε Maradona-Pele, καθώς τα δύο ιερά τοτέμ των Λατινοαμερικάνων αγωνίστηκαν σε διαφορετικές εποχές και είχαν διαφορετικές πορείες. Η αναφορά φυσικά στα δύο αυτά ονόματα δεν είναι τυχαία. Οι σουπερ σταρ του σήμερα αυτούς θα χρειαστεί να προσπεράσουν στο ποδοσφαιρικό Hall of Fame. Ή μήπως ήδη το έχουν κάνει;

Πριν περάσουμε στους πολέμιους της παραπάνω ιδέας (οι οποίοι πιθανότατα είναι και οι περισσότεροι) ας δούμε λίγο τα επιτεύγματα των Ronaldo-Messi. Ξεκινώντας από το 2003-2004 για το Πορτογάλο (η χρονιά που μεταγράφεται στη Man. Utd και αγωνίζεται βασικός σε αυτή) έχουμε:
Σεζόν
Ομάδα
Συμμετοχές
Γκολ
2003-2004
Man. United
40
6
2004-2005
Man. United
50
9
2005-2006
Man. United
47
12
2006-2007
Man. United
53
23
2007-2008
Man. United
49
42
2008-2009
Man. United
53
26
2009-2010
Real Madrid
35
33
2010-2011
Real Madrid
54
53
2011-2012
Real Madrid
55
60
2012-2013
Real Madrid
55
55
2013-2014
Real Madrid
47
51
Ξεκάθαρα είναι από τις φορές που οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους. Έντεκα σερί σεζόν που ο Ronaldo "γράφει" 40+ συμμετοχές (εξαίρεση η χρονιά που ο Πορτογάλος ήταν τραυματίας) και 8 χρόνια με 20+ γκολ, 5 εξ αυτών με 50+ γκολ! Τίτλοι φυσικά άφθονοι με 2 Champions League, 3 πρωταθλήματα Αγγλίας, 1 κύπελλο Αγγλίας, 1 πρωτάθλημα Ισπανίας και 2 κύπελλα Ισπανίας να είναι οι σημαντικότεροι. Σε όλα αυτά προσθέστε τίτλους τύπου League Cup ή UEFA Super Cup, ατομικές διακρίσεις, προσωπικά ρεκόρ και τους αγώνες με την εθνική ομάδα και θα έχετε έναν υπεραθλητή πρώτου βαθμού.

Τι συμβαίνει όμως και με το έτερο τιμώμενο πρόσωπο; Όντας δύο χρόνια μικρότερος του CR7 ο Messi, θα υπολογίσουμε δύο χρονιές αργότερα και έτσι έχουμε:
Σεζόν
Ομάδα
Συμμετοχές
Γκολ
2005-2006
Barcelona
25
8
2006-2007
Barcelona
36
17
2007-2008
Barcelona
40
16
2008-2009
Barcelona
51
38
2009-2010
Barcelona
53
47
2010-2011
Barcelona
55
53
2011-2012
Barcelona
60
73
2012-2013
Barcelona
50
60
2013-2014
Barcelona
46
41
Και εδώ φυσικά τα νούμερα είναι μαγικά. Ο Messi κάνει και αυτός τρεις σεζόν να σταθεροποιήσει τα γκολ του (γιατί οι συμμετοχές είναι πολλές από την αρχή) και μετά ακολουθεί το ξέσπασμα. Σε όλα αυτά δυστυχώς δεν φαίνεται το μαγικό -σε ατομικό επίπεδο- 2012 με τα 91 γκολ σε ένα ημερολογιακό έτος! Και φυσικά και εδώ τα τρόπαια δε λείπουν. Ειδική μνεία στα 3 Champions League και 6 πρωταθλήματα Ισπανίας αφού το παλμαρέ του Αργεντινού είναι τεράστιο. Σε προσωπικούς τίτλους και επιτεύγματα, πέρα από τις 4 Χρυσές Μπάλες (3 ο CR7), πρέπει να αναφερθεί ότι αποτελεί τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της Barcelona (o Ronaldo με μόλις πεντέμισι χρονιές στη Real είναι ο 4ος σκόρερ της και σύντομα θα είναι στη κορυφή), τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία του Champions League (2ος είναι αυτός που νομίζετε-μπορεί και πρώτος ανάλογα με τη μέρα που διαβάζετε αυτό το κείμενο!) και τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών στη La Liga (το απίστευτο είναι πως ο Ronaldo βρίσκεται στην 9η θέση ήδη, ενώ στο τέλος του χρόνου αν σκοράρει με τη "συνήθη" συχνότητα του θα είναι στη 2η ή 3η θέση, καθώς έχει το καλύτερο ποσοστό από κάθε σκόρερ στη λίστα με το εξωπραγματικό 1.12 γκολ ανά αγώνα!)!

Ο αντίλογος βεβαίως βεβαίως υπάρχει. Ποιος είναι αυτός; Το παγκόσμιο κύπελλο. Ή καλύτερα η παρουσία των δύο με τις εθνικές τους ομάδες. Ο Pele πήρε 3 Μουντιάλ, ο Maradona 1 (ίσως το σπουδαιότερο όλων), ο Zidane 1, o Ronaldinho 1 κ.ο.κ. Πράγματι, οι μύθοι του ποδοσφαίρου έδειξαν την αξία τους και με την εθνική τους ομάδα. Αλλά μισό λεπτό. Οι Cruyff και Platini δεν είναι από τους κορυφαίους όλων των εποχών; Πόσα Μουντιάλ κατέκτησαν; Κανένα. Πόσες Χρύσες Μπάλες; 3 έκαστος. Δεν είναι συνεπώς άδικο όλη τους η πορεία να αμαυρώνεται από την έλλειψη ενός ομαδικού τίτλου; Γιατί καλώς ή κακώς κάθε τίτλος στο ποδόσφαιρο απονέμεται στην ομάδα, στο σύνολο και πολύ περισσότερο βέβαια στη σημερινή εποχή. Τρανό παράδειγμα τα πάντσερ το περασμένο καλοκαίρι. Και σε αυτό παίχτες όπως ο Pele και ο Ronaldinho ή ο Beckenbauer, ο Rummenige, και ο Rossi ευτύχησαν να είναι τυχεροί. Γιατί κακά τα ψέματα, άλλη η φανέλα της Βραζιλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας και άλλη η φανέλα της Αργεντινής, της Πορτογαλίας, της Ολλανδίας και της Γαλλίας.

Σίγουρα με αυτό τον παραπάνω τρόπο γιγαντώνονται τα επιτεύγματα παιχτών όπως ο Maradona και ο Zidane, αλλά από την άλλη αυτοί μειονεκτούν στο βασικότερο προσόν των Messi και Ronaldo, τη διάρκεια. Πέραν φυσικά ότι στους υπόλοιπους ομαδικούς τίτλους είναι πολύ πίσω, με τον Maradona να έχει φυσικά κατακτήσει τρόπαια με την άσημη -τότε- Napoli και τoν Zidane να έχει σηκώσει ότι υπάρχει με Juve και Real, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζουν τους δύο σύγχρονους ήρωες σε αυτό το κομμάτι. Και επανερχόμενοι στο θέμα των εθνικών ομάδων να αναφερθεί ότι ο Ronaldo έχει καταφέρει να φέρει τη Πορτογαλία στη 4η θέση του κόσμου (δεύτερη υψηλότερη στην ιστορία της πίσω από την ομάδα του Eusebio) και στη 2η θέση της Ευρώπης (κορυφαία στην ιστορία της ομάδας). Την ίδια ώρα ο Messi έχει φέρει τους Αργεντινούς στη 2η θέση του κόσμου (δεύτερη υψηλότερη στην ιστορία τους πίσω από τα Μουντιάλ του '78 και του '86) και τη 2η θέση της Νότιας Αμερικής (επίσης 2η υψηλότερη στην ιστορία τους). Α, και να τονιστεί ότι ο Ronaldo είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής του ομάδας και ο Messi δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της δικής του (πίσω από το Batistuta). Επομένως, είναι άδικο γι' αυτούς στο τέλος της καριέρας τους να κριθούν από ένα τουρνουά 7 αγώνων που ουσιαστικά και οι δύο δεν ήπιαν νερό από τη πηγή στις λεπτομέρειες. Ειδικά από τη στιγμή που αυτοί οι δύο πριν πάνε στα γήπεδα της Βραζιλίας ή παλιότερα της Νοτίου Αφρικής κουβάλαγαν ήδη 50+ ματς.

Αυτό που θα πρέπει να μείνει από το παραπάνω κείμενο είναι το πόσο κοντά βρίσκονται ο Messi και o Ronaldo και πόσο ανούσια είναι η μεταξύ τους σύγκριση από τη στιγμή, μάλιστα, που το κοντέρ ακόμα 'γράφει'. Το θέμα είναι μήπως έχει έρθει ήδη η ώρα να μπούνε στη ζυγαριά με τους κορυφαίους των κορυφαίων, καθώς είναι πιθανό να τους έχουν ξεπεράσει πια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου